Działalność Misji

Misja Więzienna jest agendą Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce.

Działalność misyjną – ewangelizacyjną na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych prowadzą poszczególne zbory kościoła.

We wszystkich jednostkach, w których odbywają się posługi Kościoła Zielonoświątkowego zostały podpisane umowy pomiędzy dyrektorami jednostek i pastorami zborów lub osobami przez nich upoważnionymi.

Dlaczego Kościół angażuje się w służbę w zakładach karnych?

–       Realizuje nakaz Jezusa „Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody” (wszystkie narody należy także rozumieć wszystkie grupy społeczne – w tym także pozbawieni wolności),

–       Dociera z ewangelią do osób z którymi zetknął się w działaniach ewangelizacyjnych przed ich osadzeniem,

–       W sporadycznych przypadkach członkowie lub sympatycy Kościoła Zielonoświątkowego są pozbawieni wolności np. rezydenci kościelnych ośrodków odwykowych – posługa dla wyznawców kościoła.

Struktura Misji Więziennej

Na czele Misji Więziennej stoi Dyrektor – Naczelny Kapelan.

Do zadań dyrektora należy:

  1. inspirowanie zborów do służby w zakładach karnych,
  2. koordynowanie działań  w skali kraju,
  3. organizacja szkoleń i konferencji,
  4. współpraca z innymi agendami kościelnymi zajmującymi się problematyką społeczną i socjalną,
  5. reprezentowanie misji na zewnątrz.

Kościół Zielonoświątkowy jest podzielony na 7 okręgów. W okręgach powołuje się kapelana okręgowego, który koordynuje działalność misyjną zborów w okręgu i współpracuje z kapelanem naczelnym.

Podstawowa działalność misyjna prowadzona jest przez zbory.

Na mocy podpisanych umów zbory prowadzą ją w poszczególnych jednostkach penitencjarnych.

Rodzaje posług religijnych

Podstawową posługą jest nabożeństwo zawierające elementy wspólnego śpiewu, rozważania Pisma Świętego i modlitwy. Coraz częściej skazani w sposób czynny uczestniczą w nabożeństwach np. grają na instrumentach.

Z innych form należy wymienić studium biblijne prowadzone w małych grupach oraz indywidualne rozmowy duszpasterskie.

Dużym powodzeniem cieszą się koncerty muzyki chrześcijańskiej.

Sporadycznie odbywają się ciekawe imprezy mające charakter wydarzenia religijnego oraz kulturalnego np. Spektakle teatralne, wizyta klubu motorowego itp.

Zasięg oddziaływania.

W Polsce około 50 zborów Kościoła Zielonoświątkowego jest zaangażowanych w służbie więziennej. Odwiedza się około 60 jednostek. Niektóre zbory angażują się w pracy w kilku jednostkach. Zazwyczaj jest to Zakład Karny oraz Areszt Śledczy lub Oddział Zewnętrzny.

Zbory które zaangażowane są w pracę w kilku jednostkach to Bielsko-Biała, Gliwice, Gryfów Śląski, Łódź, Mrągowo, Poznań, Słupsk, Świecie, Warszawa.

Część zborów prowadzi swą systematyczna działalność od dłuższego czasu, niektóre znajdują się w grupie rozpoczynających. Zbory rozpoczynające służbę są pod szczególną opieką kapelana okręgowego lub naczelnego.

Zbory i okres służby w misji więziennej:

10 lat lub więcej – 18 zborów

5-10 lat  – 12 zborów

3-5 lat – 15 zborów

Poniżej 3 lat  – 5 zborów

Częstotliwość odwiedzin w zakładach: ponad połowa zborów zaangażowanych w służbę wchodzi do więzienia 4 razy w miesiącu. Kilka zborów posiada większą  niż cotygodniową częstotliwość, a pozostałe wchodzą do zakładów dwa razy w miesiącu.

Jeśli chodzi o ilość skazanych uczestniczących w spotkaniach organizowanych przez kościół to jest różna od kilku do kilkunastu osób. Jedynie w koncertach bierze udział większa ilość uczestników.

W związku z tym, że Kościół Zielonoświątkowy należy do tzw. Kościołów denominacyjnych tzn. jego zasięg obejmuje cały kraj (tworzy rodzinę, związek zborów) skazani objęci działalnością kościoła w jednym zakładzie po przewiezieniu do innego bardzo często zgłaszają się poprzez wychowawców z prośbą o objęcie opieką duszpasterską w nowym zakładzie.

Staramy się, aby kościół posiadał możliwości posługi w szpitalach więziennych.

Korzystne zjawiska

Obserwując służbę w ciągu ostatnich pięciu lat należy stwierdzić, że istnieje zapotrzebowanie na posługi religijne. Zwiększa się ilość skazanych poważnie traktujących sprawy wiary. Zmniejsza się ilość skazanych przychodzących na spotkania z myślą o korzyściach materialnych. Zachodzi także zjawisko dzielenia się z innymi swoją wiarą, skazani oddziałują na siebie nawzajem. Należy zastanowić się czy byłoby możliwe w przyszłości by niektóre ze spotkań odbywały się bez udziału kapelana lub innych osób       z kościoła.

Współpraca z administracją więzienną

Sytuacja w której obie strony tj. kościół  i administracją nie będą miały żadnych uwag jest w pewnym sensie ideałem do którego się dąży.

Na uwagę zasługuje kilka spraw:

–       Kościół stara się całkowicie szanować i przestrzegać przepisy porządkowe służby więziennej,

–       Nie odnotowuje się poważniejszych naruszeń wymienionych przepisów, a jeżeli się zdarzają to wynikają raczej z nieświadomości, a nie ze złej woli,

–       Obserwuje się coraz lepszą współpracę kościoła i administracji więziennej na wszystkich szczeblach – począwszy od CZSW poprzez OISW i na poszczególnych jednostkach kończąc,

–       Im dłuższy jest okres posługi tym większe zaufanie i lepsza współpraca.

Kościół Zielonoświątkowy, a inne kościoły i związki wyznaniowe działające w więzieniach

Kościół Zielonoświątkowy stara się utrzymywać dobre stosunki z innymi kościołami i związkami wyznaniowymi działającymi na terenie zakładów karnych, z uwagi na cel jakim jest pozyskanie skazanego dla wiary w Boga.

W tej sytuacji wszystkie kościoły pragną osiągnąć ten sam cel. Nie powinno zatem być antagonizmów i nieporozumień.

W praktyce dobre stosunki między kościołami przejawiają się w kilku sprawach:

–       korzystanie z tych samych pomieszczeń do organizowania spotkań i nabożeństw,

–       dobre wyrażanie się o sobie nawzajem(o kościołach i kapelanach),

–       akceptowanie skazanych „wielowyznaniowych” tzn. Korzystających z posług kilku kościołów,

–       udział w przedsięwzięciach ekumenicznych (jesienią 2004 przedstawiciele Kościoła Zielonoświątkowego uczestniczyli w konferencji ekumenicznej organizowanej w ODKSW w Turawie, wiosną 2005 naczelny kapelan uczestniczył w konferencji „Bractwa  Więziennego” w Warszawie),

–       Kościół Zielonoświątkowy nie widzi płaszczyzny porozumienia ze Świadkami Jehowy i przedstawicielami religii niechrześcijańskich.

Współpraca międzynarodowa

Kościół nie rozwinął jeszcze szerokiej współpracy z kościołami i organizacjami więziennymi w innych krajach, jednak budowane są  jej podstawy.

Naczelny kapelan brał udział w europejskiej konferencji IPCA (International Prison Chaplains Association ) w Tallinie w czerwcu 2004. Planowany jest wyjazd na Światową konferencję tej organizacji w Kanadzie w sierpniu 2005.

Planuje się nawiązanie współpracy z organizacjami mogącymi wesprzeć szkolenie pracowników misji więziennej. Pod uwagę brana jest amerykańska organizacja Good News – Prison and Jail Ministry. Organizacja ta przeprowadziła szkolenia i pomogła zorganizować pracę kapelanów w krajach Bałtyckich. Oceniono bardzo wysoko jej profesjonalizm i dobrą współpracę z kościołami i administracja państwową.

Oczywiście nie zapomina się o współpracy z współwyznawcami z innych krajów.

Korzystna wydaje się też współpraca z Kościołem Świętej Trójcy w Londynie, który jest autorem Kursu Alfa. Kurs Alfa jest adresowany do ludzi niewierzących i do ludzi, którzy nie wiedzą zbyt wiele na temat chrześcijaństwa. Kurs cieszy się dużym powodzeniem na całym świecie. Jedną z odmian kursu Alfa jest Alpha for Prisons (Alfa dla więźniów), który jest prowadzony w 80% więzień w Wielkiej Brytanii. Trwa adaptacja tego kursu w Polsce zarówno w środowisku katolickim jak i protestanckim.

Opieka nad osobami opuszczającymi zakłady karne.

Jest to prawdziwe wyzwanie dla misji więziennej, pastorów i wiernych kościoła.

Kościół nie posiada jeszcze wyspecjalizowanych jednostek do takiej opieki.

Kapelani starają się by skazany objęty posługiwaniem w momencie wychodzenia na wolność przyłączył się do zboru, który znajduje się w okolicy jego zamieszkania.

Część byłych skazanych tak właśnie robi. Zgłaszają się do lokalnego zboru, otrzymują wsparcie moralne, wstawiennictwo w modlitwie, a nierzadko pomoc w poszukiwaniu pracy, mieszkania lub załatwianiu prostych czynności administracyjnych.

W wielu zborach Kościoła Zielonoświątkowego zwłaszcza w większych miastach członkami kościoła są bili skazani. Okazuje się, że wytrwali w wierze nie powrócili na drogę przestępczą, a niektórzy założyli rodziny.

Część byłych skazanych angażuje się w pracę misji więziennej. Jeden z nich jest bardzo aktywnym kapelanem.

W sierpniu 2004 po raz pierwszy zorganizowano Dni skupienia byłych więźniów. Jest to konferencja, w której biorą udział członkowie i sympatycy kościoła, którzy nawrócili się w więzieniu i po wyjściu na wolność wytrwali w swojej wierze.

Spotkanie tego typu będzie odbywać się co roku.

Misja Więzienna planuje zorganizowanie w przyszłości domu, w którym mogliby przebywać przez jakiś czas skazani wychodzący na wolność dopóki nie znajdą pracy i stałego miejsca zamieszkania. Na razie korzysta się z domów prowadzonych przez inne agendy kościoła – szczególnie  przez Chrześcijańskie Stowarzyszenie Dobroczynne.

Jednym z kierowników domu prowadzonego przez to stowarzyszenie jest były skazany.

Obecnie kapelan z Bielska-Białej prowadzi jeden z ośrodków dla bezdomnych i chciałby jego część przekształcić na dom dla byłych więźniów. Chodzi nie tylko o przysłowiowy dach nad głową, ale przede wszystkim o program pomocy powrotu do normalnego życia.

W  2004 roku misja sporządziła projekt w ramach programu europejskiego Equal, niestety nie uzyskał wymaganej ilości punktów. Jednak uzyskano pewne doświadczenia w czasie tworzenia programu, które na pewno będą wykorzystane w przyszłości.

Wnioski:

Kościół Zielonoświątkowy pragnie być obecny w życiu społeczeństwa Polskiego.

Jedną z dziedzin oddziaływania jest posługa religijna dla osób pozbawionych wolności.

Kościół poprzez działania Misji Więziennej pragnie kontynuować tą działalność i nadal ją rozwijać.

W najbliższych latach koncentrować będzie się na kontynuowaniu wszystkich dobrych form działania oraz rozwijać następujące:

–       szkolenie osób angażujących się do pracy z więźniami,

–       rozwój opieki po wyjściu z więzienia.